Gevaarlijke rode liefde

Haar mobieltje ging. De grote glimlach die daarop verscheen, stal de show op haar zachte gelaat.
Ze reed al een tijdje in haar rode CitroΓ«n. Keurig rijdend en afstand houdend op de weg van Enschede naar Oldenzaal. Haar rode haren waren netjes opgeknoopt in een knotje. Slechts een sierlijk krullende sliert haar prijkte over beide wangen. Het accentueerde mooi haar blosjes.
Het moest wel haast haar vriendje zijn. Of in ieder geval iemand die haar zo liefdevol deed lachen. Ze zette haar mobiel op de speaker en begon stralend tegen het ding te praten.
Alsof ze in innige conversatie was met haar stuur.
De verkeersregels leken te zijn vergeten. De vlinders van de liefde lieten haar dwarrelen over de Oldenzaalsestraat. Andere automobilisten viel het ook op. Ze wilden boos kijken bij het inhalen, maar bij de blik op de verliefde vrouw met het knotje, leken ze hun irritatie te zijn vergeten. Hoe kon je nu boos zijn op rood ingeblikte verliefdheid?
Beseffend dat rijden en bellen niet samengaan, besloot ze moedig haar vlinders te trotseren. Ze maakte haar liefde aan de andere zijde duidelijk dat ze moest opletten. Ze hing op. Haar glimlach bleef staan. Sterker nog. Af en toe giechelde ze van geluk.
Hoelang zou ze het volhouden? Rood. De kleur van de liefde en het stoplicht. Dit gaf haar kans op haar mobiel wederom te pakken. Bellen zou ze niet doen. Te gevaarlijk. Appen was toch iets minder erg. Vond zij.
Met een hand aan het stuur, de ander tikkend op haar mobiel, probeerde zij haar liefde te bereiken. Eerst nog netjes op en neer kijkend naar het stoplicht. Toen deze op groen sprong ging het ook nog redelijk goed. Maar vlinders zouden vlinders niet zijn, wanneer deze niet inherent zijn aan het je totaal verliezen in de ander.
Bij het tweede stoplicht in Oldenzaal ging het mis. Haar ogen verloren het contact met de verkeerslichten. Haar liefde zoog haar op, in haar mobiel. De auto straalde van binnenuit zacht warm licht. Haar lach leek nu wel vereeuwigd te zijn op haar gelaat.
Groen.
Een claxon klonk achter haar.
Ze schrok.
Het warme licht verdween.
Terug in de realiteit gooide ze vlug haar mobieltje aan de kant. Ze schudde zichzelf uit haar verliefde bubbel. De blik van opletten keerde terug op haar gezicht. De vrouw die altijd keurig oplette in het verkeer was terug. Ze hield weer keurig afstand. Naast haar leek er een onzichtbare hand uit het mobieltje te komen. Strelend over haar blosjes. De glimlach keerde terug. Alleen ditmaal bleef ze sterk. Ze wilde heel overkomen bij haar liefde en niet inpakt in rood blik.

ogen spiegel

Bron afbeelding: http://www.teamcheryle.com/accident-130/view-from-the-rear-view-mirror/

Advertenties

63 gedachtes over “Gevaarlijke rode liefde

  1. Ik zie het dagelijks voor me op de weg gebeuren helaas zonder die verheerlijking van een glimlach. Mensen die al slingerend over de weg gaan met hun hoofd naar beneden ipv op de weg gericht. Ze zouden zich inderdaad beter kunnen beseffen dat het fijn is om in zijn geheel aan te komen op de plaats van bestemming en elkaar dan nog wat te melden te hebben face to face ipv oh ja, dat las ik al op de app. πŸ˜‰

    Liked by 1 persoon

  2. Knap geschreven, maar het is een zeer gevaarlijke kwaal van dit digitale tijdperk, mensen zitten gewoon met hun smartphone voor hun neus achter het stuur… levensgevaarlijk :(, 1 seconde afgeleid en het is gebeurd. Ik ben zelf slachtoffer van een zwaar ongeval 2 jaar geleden door zo’n chauffeur, wraakroepend hoor…

    Liked by 1 persoon

  3. Olala, jij draagt de ware liefde met je mee in je hart anders kun je deze verliefdheid niet zo geweldig beschrijven. En je invoelingsvermogen in deze dame is ook weer Γ©norm (-: Ik ben blij dat de roodharige met de blosjes ook een gezond verstand heeft!
    Lieve groet

    Liked by 2 people

  4. zoals gewoonlijk kan ik niet vlug genoeg lezen om het slot van jouw verhaal te halen; man, man, man, wat schrijf jij spannend, zelfs al is het een heerlijk liefdesverhaal (of is het misschien net daarom dat ik het spannend vind – op mijn leeftijd!).
    Hoe leuk en speels en spannend ik het verhaal ook vind, er zit een waarschuwing in, zonder met het vingertje te zwaaien. Mooi Michiel.

    Liked by 1 persoon

  5. Een prachtig verhaal en toch, zo gevaarlijk, ben ik blij dat ik pre paid heb en alleen thuis wifi of bij anderen thuis als ik erop mag, hahahaha De liefde versterkt alleen maar als de ander even moet wachten tot ik weer veilig ben. Ik neem dus ook nooit op als ik op de fiets zit, of ik stap af, of ik fiets door en bel dan wel terug of zo.

    X

    Liked by 1 persoon

  6. Mooi verhaal… en tegelijkertijd herkenbaar. Mijn mobiel gaat op stil in de auto. Wie me nodig heeft, heeft dan pech. Op de fiets idem dito.

    Ik irriteer me mateloos aan de hopeloze gevallen in de auto en op de fiets die bellen en appen. Ze slingeren in auto en op de fiets en dus levensgevaarlijk bezig.
    Ben zelf een aantal keren net niet in de sloot beland door appende auto bestuurder. Echt…. zo klaar mee!

    Liked by 2 people

  7. Mooi geschreven……..maar ook heel irritant al die bellende automobilisten en fietsers……kijk zo vaak in mijn achteruitkijkspiegel want voor je het weet zit er één achterop…….telefoon blijft in mijn tas en radio gaat lekker hard aan……app mijn man wel als ik veilig aan ben gekomen……op de plaats van bestemming

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s