Bevrijding

Mijn vriendin en ik waren op een bevrijdingsfestival. Een goede benaming. Er werd heel wat afgevreeën.
Divers pluimage aan mensen gingen door ons blikveld. Klein, groot, donker, licht, high, nuchter. De kledingmode viel ons vooral op. Jaren 80 broeken wordt de nieuwe mode. Waar een gemiddelde grote kont veranderde in een mega kont. Tevens een modegril: strakke jurken. Waarin een ontzettend dikke kont een ontzettend dikke kont bleef. De jeugd houdt er van. Uiteraard hebben we onze gedachten wijselijk niet hardop gezegd, maar we vonden wel dat we het recht van vrijheid hadden om deze gedachten te hebben. Het was niet voor niets Bevrijdingsdag.
De weken voor de Dodenherdenking en Bevrijdingsdag zorgde de media ervoor dat ik deze niet zou vergeten. We vieren de vrijheid en dat is bijzonder. Vind ik ook. Als je nagaat hoe de afgelopen maanden ons vrij landje te maken heeft gehad met zeer nabije aanslagen. Hoe door vluchtelingen de pijnscheuten van de oorlog zijn binnengekomen. Hoe fortuinlijk zijn we dan eigenlijk? Hoeveel mazzel heb je als je nog kunt klagen het weer? Over wel of geen vluchtelingen. Of nog sterker: als je als immigrant kunt rellen wanneer je theehuis gesloten wordt? Dat vervolgens voor de zoveelste keer wordt geprobeerd met pamperen de boel te sussen. Dan weet je dat je in een vrij land bent. Een vrij naïef land weliswaar, maar wel vrij om als een volslagen debiel domme dingen te doen of overal een mening over te hebben.
Dat is het mooie van ons landje. Allemaal een eigen mening of gedachte. We weten het vaak ook nog beter. Nou ja, de meesten weten het beter tot dat het mis gaat. Dan komt men met de typisch Nederlandse opmerking:
‘Ik zei toch dat het niet goed was!’
Volgens mijn vriendin is dat een kwaal vooral bij mannen. Zeer zeker eentje bij mij. Zegt zij. Dan is het waar. Want als het niet zo is, dan kan ik tenminste zeggen:
‘Ik zei toch…’
Maar goed, we zitten zo op het festival inwendig mensen uit te lachen of ik zit juist mijn nek op te verrekken op een minirok. Tot ik  bedacht dat het ergens raar is.
Het is raar dat we zo eensgezind zijn op die ene dag. Dat we ineens beseffen dat we onze vrijheid moeten koesteren. De dag ervoor denken we zelfs massaal aan hen die voor ons gesneuveld zijn. Hoe mannen en vrouwen hun nek uitgestoken hebben om mensen te laten onderduiken, te muiten of zelfs aanslagen pleegden. Soms niet eens uit een goed hart, maar meer uit eigenbelang. Toch deden ze het. Ergens kwam het besef dat wat de vijand deed niet kon. Het was een stap te ver.
Slechts een gedachte uit één oorlog. Eentje die ons direct trof. Ons land bracht naar een staat die vergelijkbaar is met huidige getroffen landen.
Opeens voelde ik me schuldig. Ik zag een groepje meiden 100 en 1 selfies maken want dan konden de anderen zien dat ze het leuk hebben. Rechts van mij stonden drie mensen een soort Grieks dansje te doen terwijl een vierde filmde. Zodra deze klaar was met filmen stopten de andere drie direct en gingen verder met wezenloos voor zich uit staren.
Digitaal schijngeluk vind ik het. Zelf ben ik geen haar beter. Als ik mijn mobiel bij me had gehad, had ik ook een leuke foto op het grote sociale media gezet. Nu moest ik het doen met mensen ‘liken’ en ‘disliken’ zonder een mobiel. Waarom voelde ik me dan schuldig?
Dat komt door de dag die er na komt. Iedereen doet weer boodschappen, is vooral met zichzelf bezig en heeft altijd gelijk. Een vluchteling wordt met argusogen aangestaard en in een stad ergens in Nederland lijkt wederom een groep jongeren niet te beseffen hoeveel geluk zij hebben dat ze überhaupt de kans hebben om rond te hangen.
5 mei lijkt dan ineens lichtjaren ver weg. Wat kan vrijheid dan snel vanzelfsprekend worden. Misschien maar goed ook. Toch zou het fijn zijn dat mensen het wat vaker beseften dan een dag in het jaar.
Een stel rent het veld voor ons op. Te laat, want de band is net vertrokken. Zij kijkt hem geërgerd aan.
‘Ik zei toch dat we eerder hadden moeten komen!’
De herkenning tovert een glimlach om mijn gezicht. Ik stootte mijn vriendin een keer aan en zei:
‘Kijk, dat is nu vrijheid.’

Zwolle

Bron afbeelding: RtvOost