Rages en trekzakken

Eerst de Nerfs, nu de Fidgetspinners en als ik me niet vergis komt het goed beproefde recept Slime ook weer oprukken. Rages. Soms slim commercieel opgehypet en soms uit het niets ontstaan. Zoals die Fidgets.

Ik kan me nog herinneren dat ik mijn zakgeld tot op de bodem van mijn knip opmaakte voor nutteloze, glazen bollen. Ook wel knikkers genoemd. Bonken, kattenogen, dubbele bonken, porseleintjes, glimmerdeglammers of weet ik hoe ze allemaal heetten. Als een indiaan die Amerika verkocht voor spiegeltjes en kraaltjes, zo verkocht ik mijn speelgoed voor knikkers. Ik kreeg dan ook regelmatig op mijn knikker van m’n pa als ik weer een speelgoed auto voor een zak Space Bonkiebonkers had geruild.

De jojo. Ook weer zo’n hype die opeens opdoemde. Wat was ik goed! Ik zwieperde dat ding horizontaal, verticaal, met salto’s en backwards. Zelfs met de ogen dicht. Een vaas, twee koppen koffie, een bordje, een klok en een rood aanlopende moeder was de totaal schade. Maar dan had je ook wat. Jojo-koning van de school! Heel wat anders dan de jojo-effecten van menig afvaller. Die kunnen het alleen maar met de ogen en mond dicht.

Flippo’s had je ook nog. Een bewust door een chipsfabrikant gehypet schijfje. Ik had zoveel flippo’s, ik kon geen chips meer zien! Destijds had je nog niet de zogeheten schooierjongetjes bij een supermarkt. Bedelend voor plaatjes, smurfen of andere pruttel. Had ik het geweten, had ik het zo gedaan! Gewoon hup! Naast de schaamteloze trekzakimmigrant gaan staan bij de ingang van een supermarkt en bedelen maar! Met het verschil dat ik met mijn BMX naar huis zou gaan en die trekzakgast met een dure Mercedes. Op zich ook een hype. Zo zie je ze het hele jaar niet. Eerste zonnestraaltje komt en hop, daar zitten ze weer. Ter uwer lust ende oorverkrachting. Waar zouden ze de rest van het jaar zitten, vraag ik mij af. Zitten ze met z’n allen ergens te trekzakken bij een indoor supermarkt? Of zijn ze hun Panini plaatjesboek aan het volplakken?

Afijn, ik dwaal af. Rages. Ze zijn van alle tijden. Ik vind het fenomeen geweldig! Zo is er niets en zo gooien we elkaar een emmer ijswater over de kop en liggen we ergens als een debiele plank in een hondenuitlaatgebied.

Een andere rage viel mij ook op, of beter, ik werd er op gewezen. Sinds de heren in Den Haag bezig zijn met aanklooien met de formatie, gaat de economie er met de dag op vooruit! Is er minder werkloosheid, ook onder jongeren, en stijgt de koopkracht. Ik wil er geen hype van maken, maar ik zou zeggen: heren in Den Haag, doet u maar rustig aan! Ik kan nog wel een trekzakje voor u regelen!

lava

Bron afbeelding: HowToBeADad.com

Kaas voor kerels

Het bestaat! Net nu ik dacht dat de “meer voor mannen” hype voorbij was, is daar opeens kaas. Niet zomaar kaas. Neen. Smeerkaas voor kerels. Je verzint het niet! Oh, nee, het is al verzonnen.

Een kuipje kaas Prestige wordt mij tig keer aangesmeerd tijdens de reclame van een dartstoernooi. Want dat kijken kerels. Die kijken geen voetbal, want dat is meer voor mannen. De subtiel ironische ondertoon zal u vast niet ontgaan. De reclameboodschap is, dat het echt iets voor mij is. De kerel. Een geel en zwart plastic bakje vol klonterige, slijmachtige substantie met het predicaat kaas. Een bak waarvan de helft uit kaas bestaat en de andere helft uit boter, zout en E-nummers. Eru weet wat kerels willen.

“Prestige smeerkaas, hartaanval voor kerels!”

Nu verbaas ik me de laatste tijd al helemaal niet meer over de reclame van deze pretzenders, maar inwendig moet ik toch wel lachen dat de man als het nieuwe kind wordt gezien. Waar de vrouw vroeger het kind langs allerlei schappen bling bling verleiding en snoep moet sleuren, is dat kennelijk tegenwoordig hun man.

Zie je een vrouw lopen door de supermarkt met een grote wat kalende kerel, bierbuik en slobbershirt aan met daarop de tekst: “I love Van Gerwen” achterop en voorop: “Mandemaker keukens, altijd bulls eye!”.

Staat hij sikkeneurig bij de bierafdeling met zijn sixpackje Jupiler in zijn handen.

‘Maar ik wil deze, schat!’

‘Nee, lieverd, ik heb je gister ook al gezegd dat Schültenbrau bier net zo lekker is.’

‘Maar. Lief… deze is toch meer voor mannen?’ Met een tuitlipje wijst hij naar zijn sixpack. Het enige sixpack dat reëel haalbaar is met zijn levensstijl.

‘Niet zo verwend doen, buikie van me. Ben jij nu een man of een kerel?’

‘Een kerel,’ zegt de twee meter lange boom van een vent behangen met tattoos verlegen.

‘Nou dan!’ zegt zijn liefelijke fluisterbroekje terug. ‘En wat eten kerels?’

‘Smeerkaas,’ mompelt hij.

‘Precies! Je hebt die buik niet voor niets, mijn kleine gummibeertje!’

Het had zich zo bij jou in de supermarkt af kunnen spelen. Mannen zijn het nieuwe kind! Weg met de Bart Smit speelgoed gidsen! AH allerhande in mannenstijl. Dat gaat het worden! Halfnaakte vrouwen die leverworst aanprijzen. Bikini babes die suggestief een banaan in de mond hebben. Stoere mannenzegels sparen voor de sexy vakkenvulster kalender! Het kan allemaal!

Kom op ondernemend Nederland! Pluk ons, de kerel, kaal! We zijn er rijp voor. Net als de smeerkaas prestige.

cheeseman

Het einde van de vrouwen viagra

Nog eventjes en dan is het zover. Eindelijk! Het heeft even geduurd, maar dan heb je ook wat. De grote dag. Sinds 2012 was het niet meer voorgekomen en nu kondigt het zich wederom aan: Het einde der tijden. Zij komt er weer aan! Het kan ook een ‘Hij’ zijn, maar wat voelt het meest aan als dit spektakel? Juist, bij een ruzie met je vriendin. Vanuit mannelijk oogpunt gezien dan. Want een vrouw ziet dit er natuurlijk heel anders. Daar is de man de grote ongeleide destructieve projectiel.
Afijn, het einde van de wereld. Schitterend! Ik zit er klaar voor en dan het liefst met mijn luie stoel en een zak chips vlak bij een sekte, een priester, een iman of wat voor prediker van het onheil dan ook. Kijkend naar kabouter Plop-achtige dansjes of rituelen zoals je ze ook in een Harry Potter film ziet. Een beetje mensen dopen in water met hakuna matata achtige kreten erbij. Of een geit die ritueel geslacht wordt om de Goden goed te zinnen. Vrouwen in witte doorschijnende gewaden, mannen met laurierbladen als kroon. Heerlijk! Gewoon ouderwetse hardcore Conan the Barbarian live voor je snoeferd! Daar kan geen vrouwen viagra tegen op.
Dat is dan wel grappig. Wordt het einde van de wereld voorspeld, vinden ze het rose pilletje voor de vrouw uit. Of zou dat juist het einde inluiden? Je weet het niet. Dat er een vloedgolf van testosteron de wereld overspoeld. Dat de Axe reclame bewaarheid wordt en de man als lustobject tot de laatste drup toe wordt opgejaagd. Ik dwaal af. Vrouwen viagra, je hebt er dus niets meer aan.
Alhoewel… als het dan toch de einde der tijden is, ergens in september volgens bijbelonderzoekers, tja, dan moet je er met je vriendin of vrouw wel het beste uit halen. Dus een aspirine tegen de hoofdpijn en een vrouwen viagraatje doet de rest! Of zoals de dronken mensen hem noemen: vviagra. Prachtig! Het einde van de wereld van je leven!
In gedachte zie ik mezelf al zitten bij een groep sekteleden. Wel zo gezellig. Beetje groepsdansen met geverfde gezichten, oranje gewaden, want dat is het nieuwe zwart en evangelie-sandaaltjes. Het opperhoofd alias de profeet roept tussen het gezang door allerlei waarschuwingen in de trant van: wie goed is krijgt Jezus, wie slecht is kopt de komeet. Kortom een grote happening. Hoe dichter we op het moment aankomen, hoe leuker het wordt. Voor mij dan. Terwijl ik nog een handvol paprika chips in mijn mond druk, zie ik de mensen in extase raken terwijl het einde met rassen seconden nadert. Het gejengel en het bidden zwelt aan alsof een kudde labradors tegelijkertijd op hun staart wordt getrapt. Dan is het zover, het einde komt.
Niet. Nee, zij komt niet. Njet, nada, noppes, niks. Terwijl ik al applaudisserend opsta voor de schitterende musical à la Jesus Christ Superstar staat er bij het heilige kampvuur een verloren kijkend groepje. Geen hemel, geen komeet. Zelfs niet een ieniemienie zondvloed. Een van de volgers zoekt nog vertwijfeld naar een scheur in de grond voor een mogelijke aardbeving, maar helaas. De profeet heft troostend zijn handen. Rechts een kruis en links het heilige boekje vasthoudend. De agenda.
‘Geeft niets, mijn lieve volgers. Schikt december jullie voor een mogelijk volgend einde?’
‘Dan heb ik kerstviering bij mijn zoontje op school,’ roept een van de apostelen terwijl hij over zijn mobiel scrolt.
De profeet zucht, maar laat zich niet uit het veld slaan.
‘We maken wel een afspraak op onze “Einde van de wereldclub” facebook groep.’
Dat is het dan. De Toga’s worden ingepakt en men loopt terug naar hun vlakbij geparkeerde auto’s. Sommigen gaan nog even langs de hamburger koning en de rest druipt toch lichtelijk teleurgesteld af.
Misschien chargeer ik de boel. Wellicht schop ik tegen wat heilige scheenbenen, maar ja… wat had het uitgemaakt als de wereld vernietigd zou worden.
We wachten geduldig tot september af, alleen vrees ik het ergste: we zullen het voor de rest van ons leven met de vrouwen viagra moeten doen.
Einde.

einde viagra