Modern times New York (De USA columns)

‘Hey tall boy! Where you’re from?’
Een van de kreten die ik te horen kreeg in de drukke straten van New York. Geluiden die kwamen van heel beschaafde, donkerkleurige mensen met armen als kleine boomstammen en uit een willekeurige gangsta-rap videoclip weggeplukt. Zeer lief kijkend probeerden ze mij tegen te houden.
Ja, daag!
‘I have something for you. Where you are from?’
Not of your business, dacht ik. Ik nam uit beleefdheid maar aan wat ze me gaven, een flyer veronderstelde ik en beende snel door. Dit bleek niet helemaal handig te zijn want vijf grote wannabe 50cts kwamen achter me aan.
‘Yo, yo! Give it back men!’
Give wat back? Ik keek en zag nu pas dat ik geen flyer maar twee cd’s van deze puff daddies in mijn handen had. Dus dat was hun bedoeling! Mij met vijf man aan de praat houden en met lichtelijke dwang wat cd’s aansmeren. Wat een retro rappers. Tegenwoordig is toch alles op usb? Afijn, ik draaide me om, maakte me zo groot mogelijk en gaf netjes de zilveren schijfjes terug. Ik stak drie koppen boven hen uit, dat moest toch intimiderend genoeg zijn? Het lukte. Ze verontschuldigden zich en dropen af. Met een vergenoegzame glimlach draaide ik me om. Die had ik toch mooi even wat Dutch spierballen laten zien. Twee meter verderop knikte een agent vriendelijk naar mij. Dat kon ook wel eens geholpen hebben.
Mijn eerste momenten in ‘The big apple’ begonnen op deze wijze. Wat is het toch een bijzondere stad. Metropool is misschien een beter woord. Een plaats waar alleen de bovenste helft van de vele wolkenkrabbers kunnen genieten van de zon. Een stad waar Central Park als een moedige groene vlek weerstand biedt tegen alle rechthoekige, zilverkleurige bomen. De plek waar je creditcard sneller door het rood trekt dan een ferrari testarossa in de straten van Milaan.
Als New York typerend zou zijn voor de gemiddelde Amerikaan dan kun je met recht zeggen dat Verenigde Staten een krediet verslindende consumptiemaatschappij is. Alles kan, alles mag. Koop nu, betaal later. Eet nu, betaal met je Visa. Zelfs ik werd er in meegesleurd en heb samen met mijn vriendin behoorlijke wilskrachtig moeten zijn om niet te ver in deze achtbaan te schieten.
De keerzijde is dan ook onvermijdelijk wrang. Mensen proberen je op straat cd’s aan te smeren zodat ze wat dollars hebben. Een oud mannetje met een kromgebogen rug staat stoepen te vegen in plaats van dat hij duiven voert op zijn oude dag. Had hij nu maar zijn pensioenpremie betaald en niet dat te dure appartement met dito interieur. Zomaar een voorbeeld, maar pijnlijk waar helaas.
Men leeft op een te grote voet en heeft niet door dat de tijden van overdaad en luxe voorbij zijn. De grote auto’s krioelen als mieren door de straten van New York. Zeker driekwart is op krediet geleased. Ga maar na. Een botsing volstaat dat je tot ver na je pensioen moet doorwerken.
Toch heeft de stad ook iets van een ongekende schoonheid. De trots wappert op elke straathoek met al haar sterren en strepen. Ondanks de grote contrasten tussen arm en rijk zullen zij bij de minste of geringste dreiging als een man opstaan. Ongeacht welke kleur, geslacht of geaardheid zullen zij een vuist vormen. Kom niet aan ons Amerika!
Men is vrijer geworden. Of anders was mijn vooroordeel over het conservatieve denken niet juist. Er kan meer, mag meer. Het lijkt wel alsof ze met een schuin oog naar Europa hebben gekeken en een stukje moderne vrijheid hebben overgenomen.
’s Avonds gingen we naar een musical op Broadway. Het theatertje was minstens honderd jaar oud. We werden netjes door een zeer vrouwelijk overkomende man naar onze plek gewezen. De stoeltjes waar we zaten waren zo ouderwets dat ik vermoed dat Abraham Lincoln er zelf ook ooit op gezeten had. Nog maar te zwijgen hoe krap. Hopelijk had hij geen lange benen want de mijne moest ik bijna in mijn nek leggen. De gordijnen gingen open. Schaars geklede vrouwen en mannen dansten zwoel op het openingsnummer. Halverwege de show kwam er een travestiet ten tonele.
Ik staarde om me heen en bedacht opeens dat dit New York in een notendop was. Het oude, conservatieve theatertje dat statig in de moderne stad stond. Als een Amerikaan die trouw blijft aan zijn wat stoffige, nostalgische normen en waarden. Uiterlijke schijn, want het podium van hun theater klopt net zo ongeremd modern en vrijdenkend als menig ander modern mens.

new-york-13-exterior-night-04

Bron afbeelding: www.mandarinoriental.com

Advertenties

43 gedachtes over “Modern times New York (De USA columns)

  1. Hey Michiel,

    Wat schrijf jij leuke verhalen! Geweldig hoe je ons mee neemt en met verrassende wendingen komt. Ik lees ze dan ook met veel plezier.

    Misschien zit je hier helemaal niet op te wachten, maar wilde je het toch even laten weten. Je teksten ontvang ik namelijk ‘in één stuk’. Hierdoor krijg je 1 lap tekst in je beeldscherm, waardoor je geneigd bent om sneller af te haken. En dat is eingelijk zonde, want je verhalen zijn enorm de moeite waard om tot het einde te lezen.

    Hopelijk heb je hier iets aan! Het is in ieder geval bedoeld als hele positieve feedback 🙂

    Groet, Loes

    Liked by 1 persoon

    • Hey Loes!

      Allereerst dankjewel! Daar word ik erg vrolijk van. 🙂

      Dank voor de raad. Maar hoe zie je ze dan op je scherm? Brutale vraag, maar zou me anders een schermprint willen mailen naar: michielziet@outlook.com?

      Omdat ik ze op mijn eigen scherm niet zo zie. Wellicht kan ik dan met de layout puzzelen.

      Dank voor deze feedback… alle (onderbouwde en positieve) feedback ben ik erg blij mee. 🙂

      Like

  2. Ik heb een vriendin die tijdelijk? In Amerika woont nu, wist je dat? Wat je zegt over de schulden, als jij daar gaat wonen en werken schuldenvrij, dat je dan niet eens een auto kunt kopen omdat je nul krediet hebt opgebouwd? Ik weet niet hoe die gasten denken, maar krom is het dus wel, ze moesten eerst schulden gaan maken met hun nieuwe kaarten voor ze überhaupt een auto bijv. konden aanschaffen… en andere zaken ook trouwens… nou ja… maar het is dus echt zo, zij konden pas na een jaar een nieuwe auto aanschaffen zelf… want toen was hun krediet groot genoeg gegroeid in schuld om te kunnen kopen.

    Schiet mij maar lek wat dat betreft.

    Naar Amerika wil ik wel een keertje maar dan als toerist, rondreis, ken er meer mensen ondertussen die ik nog niet heb ontmoet maar overal en nergens wonen. En dan ook nog, New York zelf? No way.. niet als ik niet hoef, hahaha trekt mij totaal niet!

    X

    Liked by 1 persoon

  3. verbazingwekkend Michiel je verslag. Mijn oudste zoon is in het voorjaar in New York geweest en vertelt exact wat jij beschrijft. Persoonlijk vindt hij 1 bezoek voldoende :-). Ik blijf bij de verhalen, Zuid-Amerika, dat is wat bovenaan mijn Wish-list staat. Buenos Aires, daarheen bijvoorbeeld.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s